
In
sa bisione colletiva de su termine “natzione” b'at galu meda
cunfusione. Si pentzat ca sa natzione e s'istadu funt duas cosas
uguales, e invecias bi funt diferentzias importantes, e de innoe
naschet fintzas su termine “natzione chena istadu”. S'ammesturu
de custus dus termines si depet mescamente a sa mala informatzione (o
inniorantzia, a bortas) de is medias, chi no faent diferentzia niuna
intre is duas definitziones. Sa definitzione de “natzione”
cuntenet reixinas prus antigas de cussa, moderna, de istadu. Sa
natzione no est àteru ca una entidade chi cumprendet a s'internu suu
unu populu, e custu populu in su matessi tempu si biet unidu de
lingua, cultura e distributzione geografica. Su stadu invecias est sa
“legitimatzione” polìtica de sa natzione, unu arreconoschimentu
in pagus fueddus. Duncas, candu si chistionat de “Sardinnia
natzione” no si fueddat de cosas mai bidas, ma, simplicemente de sa
realidade de is fatus: sa Sardinnia est una natzione, chi, a
s'internu suu cuntenet unu populu (is sardus), una lingua (su sardu)
una cultura millenaria e fintzas unu cunfine geogràficu (essende, sa
Sardinnia, un'isula, cosa chi calincunu no at ancora cumprendidu).
Craramente no semus “stadu”, cussu andat costruidu in su tempu,
cun s'indipendentzia polìtica de s'isula, ma semus natzione, e custu
sentimentu andat portadu a in antis, cun sa valorizatzione de sa
cultura e de s'istoria sarda e cun leges pro defensare sa lingua
sarda. Andat nadu però chi custu sentimentu no podet biver chena sa
voluntade de is sardus, e si moret custu, moret sa lingua, moret sa
cultura, si scarescet sa storia, faende divenner totu un'arrobba de
“folklore”. Custu no depet sutzeder, e no depimus apetare
s'agiudu de nemus, funt is sardus chi si depent defensare a solus.
A
pustis ap'a bortare custu post fintzas in italianu.
Commenti
Posta un commento