Pensamentu piticu: Normalidade?



Normalidade?


In custas dies si chistionat meda de "normalidade", o mègius, de torrare a sa "normalidade". 

No b'at bisòngiu de narrer ita est sutzedende in su mundu in custa prima ala de s'annu 2020, totus ischimus de su corona virus, e totus, prus o mancu, ischimus chi, acabbada s'emergèntzia diretta, nde at a benner, cun medas probabilidades, un'àtera: sa crisi economica. 



Ma no chèrgio scrier de custu, nde lighimus e intendimus dònnia die subra custas cosas (mancari, a bortas, siant noas faulàncias).

Pro normalidade s'intendit pruschetotu su chi nche fut a innantis de su corona virus. 
Tando, ite nche fut in Sardigna prima de su CoViD19? 
In s'ìsula nostra bi fiat unu tassu de disocupatzione a tundu a su 16%, e unu tassu de poberesa chi, in is urtimos dexe annos, est addopiadu. 
Sa normalidade sarda bìdiat una continuidade territoriale inesistente, una emigratzione chi no si frimmaiat, e una economia male leada. Totu curpa de una classe polìtica male posta. 

Duncas, boleus torrare a sa "normalidade", cun unu sistema chi est fallidu, o proare a dda megiorare custa "normalidade"? 
Pustis de su CoViD19 nudda podet torrare comente fiat, e custa siat ocasione pro megiorare, siat ocasione pro su movimentu natzionalista sardu de si ponner in prima lìnia, a ghia de su mudamentu econòmicu e sotziale de custa terra.




Commenti